* * *

Mahabharata to chyba najlepiej znany na świecie hinduski epos. Jego legendarnym autorem jest czcigodny Wjasa („kompilator”). Spisał go na podstawie świętych tekstów zawartych w Wedach („wiedza”), powstających najprawdopodobniej już od drugiego tysiąclecia przed naszą erą. Mahabharata to historia rodu Bharatów oraz konfliktu ich potomków – pięciu szlachetnych braci Pandawów z setką ich podstępnych kuzynów, braci Kaurawów. Konfliktu, który poprzez losy swoich bohaterów nieuchronnie popycha ich ku przeznaczeniu – potężnej bitwie na polu Kurukszetry (relief na górze i rycina pod spodem), w której praktycznie nie ma wygranych. Zaplanowana przez Pana Świata Krysznę zagłada potężnej liczby kszatrijów („rycerzy, władców”), daje początek Kalijudze, schyłkowemu okresowi w dziejach świata, kiedy rządzi występek i brak moralności. To czas, w którym i my żyjemy, a który jest ostatnim, czwartym okresem w niekończącym się cyklu powstawania i umierania materialnych światów. Ten epos to esencja hinduizmu oraz niewyczerpane źródło mądrości, z którymi my, przedstawiciele cywilizacji zachodniej, w zasadzie nie mamy styczności. A szkoda.

* * *

To następstwa naszych czynów są nieuniknione, nie same czyny.

mędrzec Widura do króla Dhrytarasztry

* * *

Najważniejszym zadaniem monarchy jest prowadzenie poddanych drogą rozwoju duchowego, służenie im pomocą w dążeniu do wyzwolenia, które jest najwyższym celem życia.

niebiański mędrzec Narada do króla Judhiszthiry

* * *

Od cierpienia jesteśmy w stanie uwolnić się tylko wtedy, gdy uwolnimy się od pragnienia zadowalania swoich zmysłów.

Judhiszthira

* * *

Obowiązków nigdy nie wolno porzucać, lecz muszą one być wykonywane bez przywiązania.

Kryszna

* * *

Niewiedza jest prawdziwą śmiercią. Tam, gdzie jest wiedza, śmierć nie istnieje.

mędrzec Sanatsudżata do króla Dhrytarasztry

* * *

Krok po kroku, należy podążać ścieżką wiedzy, nigdy nie myśląc o sobie jako materialnym ciele i zawsze dążąc do postępu na ścieżce duchowej.

mędrzec Sanatsudżata do króla Dhrytarasztry

* * *

Gdy zbliża się czas zagłady, to co jest złem, wydaje się dobrem i pozostaje w sercu.

Kryszna do Karny

* * *

Nie przejmuj się szczęściem czy nieszczęściem, gdyż obie te rzeczy przemijają. Czas sprawia, że przychodzą one do nas na przemian jedno po drugim. Przyjemność prowadzi do cierpienia, a z cierpienia rodzi się przyjemność.

mędrzec Wjasadewa do Judhisztiry

* * *

Celem życia powinno być zrozumienie, kim jest dusza, a ostatecznie kim jest Dusza Najwyższa. Obie te istoty nie mają nic wspólnego z materią.

Judhisztira do Ardżuny

* * *

Wszystkie stworzenia są wiecznymi, duchowymi istotami. Materialny świat jest jedynie tymczasową iluzją, a najważniejszym celem w życiu jest dążenie do duchowego wyzwolenia.

Kryszna do Judhisztiry

* * *

Jestem dojrzałym czasem, wielkim niszczycielem światów.

Kryszna do Ardżuny, Bhagavad-gita

* * *

źródło: Krishna Dharma, Mahabharata, największy epos świata, Wydawnictow Purana, Wrocław 2014
ryciny: Wikipedia

 

Paweł Sułkowski

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Top